Geçmiş, sadece takvim yapraklarının geride kalması değil, aynı zamanda bugünün temellerini atan görünmez bir mimardır. Her anımız, her kararımız ve her duygumuz, zamanın tozlu raflarında birikirken aslında kimliğimizin bir parçasını….
Geçmiş, sadece takvim yapraklarının arkasında kalan, tozlu raflara kaldırılmış bir hikâye bütünü değildir. O, her bireyin ruhunda yankılanan bir fısıltı, bugünkü adımlarımızın yönünü tayin eden görünmez bir pusuladır. İnsan, geçmişiyle….
İnsan hayatı, her saniyesi birer fırça darbesiyle işlenen devasa bir tabloya benzer. Bu tablonun büyük bir kısmını kaplayan, renklerin kuruduğu ama dokusunun hala hissedildiği alan “geçmiş”tir. Geçmiş, sadece yaşanıp bitmiş….
Geçmiş, her bireyin zihninde sakladığı devasa bir kütüphaneye benzer. Bu kütüphanede tozlu raflar arasında sadece yaşanmış olaylar değil, aynı zamanda bizi biz yapan duygular, hayati dersler ve iyileşmiş ya da….
Geçmiş, insan zihninin en derin dehlizlerinde saklanan, yaşanmışlıkların tozlu ama bir o kadar da canlı bir koleksiyonudur. Sadece geride bırakılan takvim yapraklarından ibaret olmayan bu kavram, bireyin kimliğini oluşturan temel….
İnsan doğası gereği, zamanın akışında sürekli ileriye doğru savrulan bir yolcu gibidir. Ancak bu yolculukta bizi biz yapan asıl unsur, arkamızda bıraktığımız o devasa gölge; yani geçmişimizdir. Geçmiş, sadece yaşanıp….
